Intergalactic Lovers
Rotown

intergalactic lovers
Paradiso hadden ze rap uitverkocht, maar gelukkig had Rotown een plekje over voor me. Op bezoek bij de Intergalactic Lovers, weer zo’n uitstekende Belgische band. Het speelplezier spat er van af, en wat een mooie liedjes! En ik mocht nog eerste rij staan ook.

John Murry
Rotown

john murry02
Een man en zijn gitaar.
John Murry. Volgens critici heeft hij met The Graceless Age één van de fraaiste platen van 2012/2013 afgeleverd. Hij is voor een last-minute show in Rotown, Rotterdam. Rommelig, ravelig, en hartverscheurend mooi. De critici geef ik deze keer gelijk.
En: wil je even signeren, John? Een half uur later zitten we er nog. Op het nachtelijk terras op de Nieuwe Binnenweg, samen met een fijne Parisienne, pratend over muziek, Haruki Murakami, onze kinderen en Neil Young.

Sam Smith
People’s Place

sam smith
Dat is kicken, als je achter elkaar drie hits kan spelen, waarvan twee nummer 1, en niets eens een cd uit hebt. Wie doet hem dat na? Een beetje beduusd nog van het succes: “en deze kunnen jullie misschien ook wel meezingen”: Sam Smith, met zijn extreem flexibele stem, een dijk van een band en uitstekende songs.
People’s Place.
4 mei herkansing in Paradiso.

Haim vs Jungle
Paradiso

Het door mysteries omgeven Jungle blijkt een zevenmans band te zijn, die met zijn broeierige, heerlijk groovende neo-soul in Paradiso mag openen voor Haim: de drie zusjes uit LA, die verzeild zijn geraakt in een maanden uitverkochte tournee door Europa en Amerika en die doen waar ze goed in zijn, een hele goede live-set spelen.
Vorig jaar nog gezien in een zaaltje dat op het podium van Paradiso past (we love playing in your living-room) en nu knetteren in de grote zalen.
Maar was Jungle eigenlijk niet een stuk spannender?