Allen Stone
Paradiso

allen stone 28042016 PB
Van zijn uiterlijk van nerdy hippie zou je het niet aflezen maar hij heeft een van de meest soulvolle stemmen die je zult tegenkomen. Die stem, zijn ongebreideld enthousiasme en ambachtelijk gesmede songs zetten mijn aanvankelijke scepsis al snel overboord. Heerlijk.
Wat mij betreft, tot over een maand of twee op NorthSeaJazz!
Allen Stone, 28 april, Paradiso.

Holly Golightly
Patronaat

holly golightly 25042016 PB
Wanneer in de concertaankondiging de namen van The Greenhornes en The White Stripes vallen gaan er belletjes rinkelen. Ze maakte met The Greenhornes het extreem fraaie “There is an end”, en werkte samen met The White Stripes. Haar laatste album “Slow Town Now” staat vol mooie blues/americana die geworteld is in de jaren zestig, of eerder, van de vorige eeuw.
Nostalgie of muziekgeschiedenisles, je hoort waar The Beatles of The Stones ook uit putten.
De eerste show van haar Europese tour lijkt soms half geïmproviseerd maar dat is wel zo leuk.
Holly Golightly, 25 april, Patronaat café, Haarlem.

Sturgill Simpson
de country voorbij?

sturgill simpson 25082015 PB
Bij zijn laatste concert in Nederland schreef ik dat hij volgens de kenners countrymuziek uit het moeras van de oubolligheid zou trekken, maar zelf denkt hij daar heel anders over, en is al weer een stap verder. De blazers van de Dap-Kings, strijkers, orgeltje en snerpende gitaren, alles komt langs op zijn nieuwe album, een allegaartje, ware het niet dat hij een stem heeft die alles tot een prachtig geheel smeedt.
Sturgill Simpson met A Sailor’s Guide To Earth.
Het album houdt deze week onder anderen Rihanna, The Lumineers en James Bay van plaats 1 in de US iTunes Chart en gaat ongetwijfeld hoog scoren in de Billboard Charts.

Son Little
Rotown

son little 16042016 PB
Wanneer je zijn “lay down” hebt gehoord en je krijgt de kans het live uitgevoerd te zien moet je zeker gaan. Zijn optreden is een staalkaartje van Amerikaanse roots muziek in een soms zeer eigentijds jasje. Blues, soul, gospel, folk en telkens die stem en dat sublieme en subtiele gitaarspel.
Son Little, in Rotown.

Tricky
Melkweg

tricky 12042016 PB
Een “impulsconcert” brengt mij vanavond bij één van de grondleggers van de triphop uit de jaren negentig, en op een voor mij redelijk onbekend terrein. Hij fluistert, gromt, praat, zingt en schreeuwt zich door zijn programma, wat voornamelijk uit nieuw werk bestaat, als ik het tenminste goed begrijp, en heel wat heftiger is dan wat ik onder triphop dacht te verstaan, maar uiteindelijk hetzelfde bijna hypnotiserende effect heeft. Aangename kennismaking.
Tricky, in de Melkweg.

Smet op de avond is (weer) een deel van het publiek dat blijkbaar niet voor een concert kwam en zoveel te bespreken heeft dat de band halverwege het podium tijdelijk verlaat. Dit begint ondertussen helaas een terugkerend fenomeen te worden.

NAO
Melkweg

NAO 08042015 PB
“Hi, were you not right in the middle of the balcony?” vraagt ze: het voordeel van kleine zaaltjes.
Ze begon met optreden toen ze veertien was en is geschoold als jazz zangeres en, hoewel haar muziek eigentijds elektronisch klinkt, zweert ze bij een echte band met echte instrumenten. Zo zien we een bassist, gitarist en drummer die soms wel heel wonderlijke tonen uit hun instrumenten toveren; wanneer het budget voor internationaal toeren het toelaat neemt ze een volgende keer extra muzikanten mee, ze is niet gecharmeerd van “electronic button prodders”.
Met haar engelachtige stem beweegt ze tussen prachtig slepende R&B en stampende funk in een hedendaags jasje, Janet Jackson en FKA Twigs slaan de handen ineen. Afgaand op dit concert gaat haar debuutalbum dit najaar een kleine muzikale schokgolf veroorzaken. Niet voor niets eindigde ze dit jaar als derde op de BBC Sound of 2016 lijst.
NAO, afgelopen vrijdag, 8 april, in de Theaterzaal van de Melkweg.
(En een dag later één van de hoogtepunten van Motel Mozaïque in Rotterdam.)

Tinashe & NAO
nieuwe generatie

Twee nieuwe generatie selfmade zangeressen: Tinashe en NAO.
Beiden omarmen ze modernere manieren van muziek maken met veel elektronica en worden graag vergeleken met FKA Twigs, maar hebben absoluut hun eigen geluid.
Tinashe, singer/songwriter/producer/actrice/danser/model, geworteld in R&B, zegde met het afzeggen van haar Joyride worldtour ook haar concert in Paradiso af om haar tweede cd af te maken, en dat geeft een dubbel gevoel: haar nieuwe werk is significant interessanter dan haar eerdere muziek en heeft blijkbaar meer tijd nodig.

NAO, singer/songwriter/producer, flirt met jaren ’80 funk en soul gemengd met hiphop en R&B, en begint vanavond haar wereldtournee voor tweehonderd mensen in het kleinste zaaltje van de Melkweg. Wie deze sensationeel goede zangeres mee wil maken moest vorig jaar een kaartje kopen. Ze eindigde als derde op het fameuze BBC Sound of 2016 lijstje en werkt nog aan haar eerste album.

The Rifles
10 jaar

Tien jaar geleden debuteerden ze met één van de leukere cd’s van het jaar: The Rifles met “No Love Lost”. Beetje aan Nederland voorbij gegaan, hoewel ik mij goed herinner hoe ze destijds de grote zaal van de Melkweg volledig ondersteboven speelden. Gisteren zouden ze als onderdeel van hun tiende verjaardagstournee de Melkweg opnieuw aandoen. Helaas zegden ze op het laatste moment de Europese tournee af om hun nieuwe album af te kunnen maken. Herkansing in oktober.
The Rifles, gitaarband in de traditie van The Kinks, The Clash en The Jam.

Re:Freshed Orchestra
Melkweg

re freshed orchestra 04042016a PB
re freshed orchestra 04042016b PB
Het is een beetje passen en meten: ik tel maximaal achttien muzikanten op het podium in de kleine zaal van de Melkweg, bij de cd release party van het soul funk hiphop collectief Re:Freshed Orchestra, correct me if I’m wrong.
Ze zetten een idioot goede live show neer die afgelopen is wanneer ik denk dat ze net een half uurtje bezig zijn, altijd een goed teken!
Re:Freshed Orchestra, met gelukkig ook Pink Oculus van de partij

Rita Zipora
Compagnietheater

Rita Zipora 02042016 PB
“Kijk toch. In de Bomen (hangt de zomer nog)”
Deze prachtige teksten, heldere zang, stuwende electronica en een fraaie lasershow op haar vinyl release avond.
Soms klein, soms overdonderend, Nederlandstalig heeft nooit zo goed geklonken.
Rita Zipora​, in het Compagnietheater Amsterdam​.
(Het speciaal gebrouwen Zipora Ale doet smaken naar veel meer.)