Indiestadt Festival
Izzy Bizu, JONES ea

izzy_jones-indiestadt-20092016-pb
Het Indiestadt Festival is een klein ontdekkingsfeestje van nieuwe muziek met vijftien nieuwe acts op twee doordeweekse avonden, maar de oplettende volger had natuurlijk zowel Izzy Bizu als JONES een jaar geleden al bij “Later…with Jools” zien optreden, terwijl Declan McKenna volgende week aan de beurt is. Aangevuld met oa “oudgedienden” The Invisible ligt het niveau van de eerste van de twee festivalavonden wel erg hoog met artiesten die (zeer binnenkort) met gemak een eigen headline show kunnen dragen. Overigens verkocht Izzy Bizu dit voorjaar Bitterzoet al uit.
Hulde voor Indiestadt, en voor “Later… with Jools” natuurlijk.
Indiestadt Festival, 1e avond, 20 september 2016 in Paradiso, met onder anderen Izzy Bizu en JONES (foto).

Blaudzun
Ekko

blaudzun-18092016-pb
Na een jaar anderszins bezig meldt Blaudzun zich weer aan het front van de Nederlandse popmuziek. Met vier opeenvolgende shows in het piepkleine Utrechtse Ekko slaat hij direct hard toe met concerten die perse geen proefconcerten mogen heten en waarin we zeer veel nieuw werk van zijn Jupiter project voorgeschoteld krijgen.
Als niet-kenner van Blaudzun (shame on me) is het voor mij moeilijk onderscheid maken tussen oud en nieuw en hoor ik vooral de consequent hoge kwaliteit in alle achttien nummers.
Tof, zegt-ie zelf ter afsluiting. Meer dan tof zou ik zeggen.
Blaudzun, vierde Ekko-avond, 18 september 2016.

Nova Twins
venijn

Het venijn in de popmuziek vinden we tegenwoordig bij de dames, met als overdonderend boegbeeld The Savages. De meisjes Nova Twins doen er nog een paar tandjes bij. De muziekpers probeert het label grime/punk, ik hoor wat N.E.R.D. (Chad Hugo en Pharrell Williams, jawel) vijftien jaar geleden al eens probeerde op het geniale “In Search Of…”, in een poging zwarte hiphop en witte rock samen te brengen.
Donderende bassen, overstuurde gitaren, bijtende zang: niet wat je verwacht van twee amper twintig jaar oude meisjes, waarvan één haar muziekklassen deelde met Ed Sheeran en Rita Ora. Mijn punkhart veert op, niet voor de teerhartigen onder ons. “New band of the week”, zegt The Guardian.
Hun speelveld beperkt zich nog tot Engeland, maar wat mij betreft snel naar Nederland.

Akua Naru
Embassy Festival

akua naru 02092016a PB
Een week geleden alweer stonden we op het EmbassyFestival in Den Haag: het buitencategorie multiculti feestje waar ambassades van ruim 40 landen het beste beentje voor zetten met hapjes, dans en muziek. De USA presenteerden woordsmid/zangeres Akua Naru die haar geëngageerde teksten in hiphop/jazz/soul stijl voordraagt. Vrouw, zwart en kritisch: Trump zou het er moeilijk mee hebben.
Beetje onder de radar maar geliefd bij de fijnproevers en belangrijk genoeg om op het fietsje naar Den Haag af te reizen.
The keeper of the cool, cool flow (Tony Allen).
Akua Naru, 3 september op het EmbassyFestival in Den Haag.

Native People
Gebr.DeNobel

native people 02092016 PB
Het publiek bestaat voor de helft uit de leden en fans van de beide voorprogramma’s, maar dat maakt niet uit, het enthousiasme van dit jonge Engels bandje is er niet minder om.
In een goed half uur laten ze horen een enorm talent te hebben voor het schrijven en spelen van superieure popliedjes. 30 man publiek en spelen alsof je een stadion voor je hebt, ik vind het knap.
Fijn dat Gebr.DeNobel, dat gewoonlijk de veiligere weg kiest, het aandurft zo’n beginnend bandje, dat in Engeland al aardig hoge ogen gooit, te boeken.
Native People, 3 september Gebr.DeNobel.