Little Simz
Not So Little

little-simz-b-05022016-pb
De definitieve eindejaarlijstjes zijn gemaakt, de stembussen gesloten, Grammy nominaties bekend en Little Simz komt met een album dat alles op zijn kop zou zetten. Dit fenomeen ging dit jaar grotendeels aan Nederland verloren, want waarschijnlijk lichtelijk overstemd door onze eigen “urban scene”, lees: Nederlandstalige hiphop van het grofkorrelige soort.
Sinds haar miniconcertje in februari in de Melkweg, dat wat mij betreft nog altijd tot de beste van het jaar hoort, heeft ze zich verder ontwikkeld en is met “Stillness in Wonderland” nu echt klaar voor een plek tussen de grote jongens en meisjes.
Voor komend jaar lijkt mij een optreden op het NorthSeaJazz-festival het minste. (Lees je mee Mojo? Hetzelfde geldt overigens voor een paar anderen van mijn favorieten: King, Xenia Rubinos en Adia Victoria, die allen wel tijdig in verschillende (schaduw)lijstjes of zelfs Grammy nominaties terechtkwamen.)

Selah Sue
Paradiso

selah-sue-13122016-pb
Stralend en hoogzwanger wil ze graag zachtjes, zachtjes beginnen.
Opmaat voor een avond met ballads, jazz, reggae en hiphop; een avond die inderdaad op fluistersterkte begint, en haar veelzijdige zangtalent alle ruimte geeft, soms begeleid door alleen gitaar of piano en anders met een op volle kracht spelende, en net zo veelzijdige, band.
Breekbaar hoogtepunt, wat mij betreft, haar Billy Holiday’s “I loves you, Porgy” vertolking.
Selah Sue, 13 december Paradiso Amsterdam.

Max Meser
Bitterzoet

max-meser-10122016-pb
Eén van de leukere artiesten die momenteel door Nederland toeren is Max Meser met zijn band. Korte, puntige liedjes die teruggrijpen naar de tijd in de jaren zestig toen de muziek nog ongecompliceerd was; The Troggs en The Kinks zijn nooit ver weg, en dat is een compliment.
Dat er voor in de zaal alleen maar dames staan, en vooral dansen, zegt eigenlijk al genoeg en bewijst hoe dicht ze bij de essentie van die muziek komen.
Max Meser, 10 december, Bitterzoet Amsterdam.

Gallant
Melkweg

gallant-06122016-pb
Seal, Elton John en John Legend presenteren hem als het grootste talent van het moment, zijn eerste Grammy nominatie heeft hij alvast te pakken, waarvoor hij in de categorie “Best Urban Contemporary Album” in competitie moet met o.a. Beyoncé en Rihanna, en ’s avonds staat hij gewoon in de niet eens uitverkochte kleine zaal van de Melkweg.
Mooie teksten, mooie composities, en een bij tijd en wijlen lekker stuiterende performance, maar vooral een falsetto, die meer dan eens aan Philip Bailey van Earth, Wind & Fire doet denken, voorkomen dat hij afglijdt naar de gevaarzone van de zijige R&B.
Dit jaar nog geen Grammy, denk ik, daarvoor is de competitie met verder Anderson.Paak en King wat al te heftig.
Gallant, 6 december, Oude Zaal, Melkweg Amsterdam.